Σπανιότεροι γίνονται οι περσικοί τάπητες

Περσικά Χαλιά ανήκουν στα αρχαιότερα και πιο γνωστά τέχνη του κόσμου. Παλαιότερα ήταν ένα σημάδι πλούτου και κύρους – στα παλάτια και τα σπίτια πλούσιων οικογενειών ήταν αναπόσπαστο κομμάτι. Ιδιαίτερα ο Σεΐχης Νάσερ αλ-Ντίν φρόντισε ώστε τα περσικά χαλιά να γίνουν θέμα συζήτησης της εποχής του και να αφήσουν εντύπωση με τον πλούσιο σχεδιασμό τους.

Ωστόσο, με την πάροδο του χρόνου, η γεύση άλλαξε: η νεότερη γενιά απομακρύνθηκε από τα κλασικά σχέδια και ήθελε να δοκιμάσει νέες στυλιστικές κατευθύνσεις. Σε αυτήν την ανάρτηση αφηγούμαστε την ιστορία των περσικών χαλιών, τη σημασία τους και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα η τέχνη αυτή.

Όλο και λιγότεροι Ιρανοί επιλέγουν να εργαστούν σε ένα από τα παλαιότερα επαγγέλματα της χώρας. Η υφαντική των χαλιών απαιτεί υψηλό επίπεδο υπομονής και πολύ εμπειρία. Σ' αυτό προστίθενται συχνά οι πιέσεις της λεπτομερούς εργασίας στους αργαλειούς.

Ένα ιρανικό ρητό λέει «Εύχομαι τα χέρια σου να μην πονάνε ποτέ». Όλο και λιγότερος νέος κόσμος στον τομέα της υφαντικής σημαίνει επίσης αυξανόμενους μισθούς σε αυτό το επάγγελμα, καθώς όσο μικρότερη είναι η προσφορά, τόσο υψηλότερη είναι η τιμή. Και αυτό έχει αντίκτυπο στην ιστορική αγορά των περσικών χαλιών.

Οι τιμές έχουν διπλασιαστεί την τελευταία δεκαετία. Έως και 4.000€ κοστίζει ένα τετραγωνικό μέτρο της υψηλότερης ποιότητας στην παραγωγή. Ακόμα κι αν αυτό μπορεί να φαίνεται ακραίο, η τιμή δείχνει: Περσικά Χαλιά δεν είναι φθηνά εμπορεύματα, αλλά πάντα ένα κομμάτι χειροποίητης τέχνης.

Σε μόλις λίγες χώρες της γης μπορεί να βρει κανείς αυτό το αιώνιο επάγγελμα. Στο Ιράν θεωρείται ένα από τα πιο σημαντικά της χώρας. Αλλά και στο Νεπάλ και την Ινδία, στο Πακιστάν καθώς και στο Αφγανιστάν, οι τεχνίτες υφαίνουν χαλιά υψηλής ποιότητας μερικές φορές σε μήνες εργασίας.

Σε παλαιότερες εποχές, οι ανατολίτικες μοκέτες στόλιζαν παλάτια και κατοικίες πλούσιων πολιτών. Υπηρέτησαν απλώς ως σύμβολο κοινωνικής θέσης. Όλοι ήθελαν μία αυθεντική Περσική στο σαλόνι τους. Μόνο αυθεντική με πιστοποίηση και υψηλή πυκνότητα κόμπων.

Μόνο το 1873, ο Σείχ Νάσερ αλ-Ντίν βοήθησε να αποκτήσει φήμη η Περσική. Ο πλούσιος τρόπος ζωής του, μαζί με τις μοκέτες, άφησε μόνιμη εντύπωση στους σύγχρονούς του. Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως influencer του 19ου αιώνα.

Ωστόσο, μετά από περίπου 100 χρόνια επιτυχίας, ήρθε η πτώση στη ζήτηση, συμπεριλαμβανομένης μιας ελαφρώς παρωχημένης εικόνας. Η νέα γενιά ήθελε να απομακρυνθεί από τη διακόσμηση των γονιών της και να δοκιμάσει κάτι εντελώς νέο.